Twee Japanse tekens vormen samen het woord “judo”: jū (zacht, soepel, meebewegend) en dō (weg, pad). Letterlijk vertaald: de zachte weg. Een vreemde naam, voor een sport waarin mensen elkaar naar de grond werken. Daar zit nu juist de kern in: je zet geen kracht tegen kracht, maar gebruikt de bewegingsenergie die je tegenstander zelf al meebrengt. Meegeven, en op het juiste moment kantelen, en dan verliest iemand van twee keer je eigen gewicht alsnog zijn balans.
Een Japanse erfenis, wereldwijde sport
Jigoro Kano legde eind negentiende eeuw in Japan de basis, door elementen uit verschillende oudere ju-jitsu-stijlen bij elkaar te halen en die om te smeden tot één veilige sport, met een opbouw waarin elke stap logisch op de vorige volgt. In 1964 stond judo in Tokio voor het eerst op het olympische programma. Daarna ging het snel. Van Brazilië tot Mongolië stappen miljoenen mensen wekelijks een dojo binnen.
Wat doe je eigenlijk in een judoles?
Vaste opbouw, elke les. Het begint met een warming-up rond valbreken, ukemi, want hoe je valt weegt in judo zwaarder dan hoe je werpt. Daarna komen de technieken: worpen (nage-waza), grondtechnieken (ne-waza), houdgrepen, en voor gevorderden soms verwurgingen of armklemmen. Afsluiten doen we vaak met randori: vrij oefenen, waarbij beide judoka’s mogen aanvallen en verdedigen. Nieuwe kinderen komen meestal met wat gezonde spanning binnen en houden zich even op de achtergrond. Na een korte kennismaking en introductie komen ze helemaal los, bij de een al na één les, bij de ander kost dat drie lessen.
Meer dan een sport
Kano bedacht judo als vormingsweg, niet enkel als sport, en vatte dat samen in twee principes: seiryoku zenyo (maximaal effect met minimale moeite) en jita kyoei (wederzijds welzijn en voorspoed). Op de mat leer je dus meer dan werpen. Geduld hoort erbij, net als respect voor je partner en het besef dat je samen sterker wordt, en daarin zit een groot deel van de reden waarom ouders hun kind zo graag op judo zetten.
Voor wie is judo geschikt?
Vrijwel iedereen kan meedoen. Op het programma staat tuimel-judo voor kinderen vanaf drie jaar, kids-judo voor schoolkinderen, en judo voor jongeren en volwassenen. Kracht is geen toegangseis. Wie al sterk is, moet die kracht in judo soms juist afleren, omdat techniek verder komt dan spierballen, terwijl lenigheid, conditie en valtechniek ondertussen gewoon meegroeien, les na les.
Zelf eens proeven?
Plan een gratis proefles bij Sportschool Herbert in Ede via /proefles. Wij leggen alles rustig uit, en voor die eerste keer heb je geen eigen pak nodig. Wil je als ouder mee de zaal in? Natuurlijk mag dat. Je zit aan de zijkant van de mat, zodat je zoon of dochter zich op zijn of haar gemak voelt, en vraagt je kind of je meedoet met een judorol, dan zijn wij daar helemaal voorstander van.