Japans jiu-jitsu vs Braziliaans jiu-jitsu – Sportschool Herbert Ede

Twee sporten, bijna dezelfde naam. Japans jiu-jitsu is en blijft een traditionele zelfverdedigingskunst: staande klemmen, stoten, worpen en wapenverdediging, geoefend in vaste vormen. Braziliaans jiu-jitsu (BJJ) kiest een andere weg en zet vrijwel alles op grondvechten, hefboomtechnieken en ‘live’ sparring met volledige weerstand, waarbij je elke techniek meteen test op iemand die echt niet meewerkt. De Japanse stijl put uit historische samoeraitechnieken, terwijl BJJ uitgroeide tot een moderne vechtsport waarin techniek het altijd wint van pure kracht, ook wanneer de ander groter en sterker is. Dezelfde wortels dus, maar op de mat voelt het compleet anders.

Oriënteer je je op vechtsport en zelfverdediging, dan valt de term jiu-jitsu vroeg of laat. En dan begint de verwarring, want de vergelijking japans jiu jitsu vs braziliaans jiu jitsu roept bij bijna iedereen vragen op. De namen lijken op elkaar. De trainingsmethodes, technieken, intensiteit en doelen lopen juist ver uiteen. Hieronder zetten we beide stijlen naast elkaar, van hun geschiedenis tot de vorm van de training, zodat je zelf kunt bepalen welke discipline past bij jouw doelen, je conditie en de verwachtingen waarmee je de zaal binnenstapt.

Wat is het belangrijkste verschil tussen Japans jiu-jitsu en Braziliaans jiu-jitsu?

Het scheidingspunt is tweeledig. Hoe wordt theorie praktijk, en kies je voor grondwerk of voor staande zelfverdediging? Wie bij Sportschool Herbert in Ede voor het eerst meedoet, merkt dat Braziliaans Jiu-Jitsu alles ophangt aan controle op de grond en live sparring, terwijl traditioneel Japans jiu-jitsu werkt met vooraf vastgestelde scenario’s en staande klemmen. Dat verschil voel je in je longen. BJJ toetst elke techniek direct op volle weerstand, waardoor je binnen één les merkt welke details overeind blijven zodra iemand zich met alles wat hij heeft verzet.

Onder Japans jiu-jitsu, ook wel Nihon Jujutsu of traditioneel Jiu-Jitsu, valt een breed systeem dat honderden jaren geleden door en voor de samoerai werd ontwikkeld. Het doel? Overleven op het slagveld, ook zonder wapen. Vandaar de brede mix aan technieken:

Braziliaans jiu-jitsu kijkt vooral naar het moment dat een gevecht op de grond belandt. De grondleggers zagen dat de meeste handgemeen-situaties daar eindigen, en dat een fysiek krachtverschil op de vloer veel minder zwaar weegt zodra je hefbomen, wurgtechnieken (chokes) en positiespel inzet. Precies daar zit het specialisme van Braziliaans jiu-jitsu.

Hoe verschillen de technieken en trainingsmethoden in de praktijk?

Op de mat zit het grootste verschil in de manier van oefenen. Japans jiu-jitsu werkt coöperatief in tweetallen (kata). Braziliaans jiu-jitsu draait om ‘rollen’: direct sparren met een partner die niets weggeeft. Bij Sportschool Herbert in Ede houden we bewust vast aan die realistische vorm, omdat je pas onder echte weerstand voelt wat gewicht, balans en druk met je doen. Intensief, en bovenal eerlijk.

In het traditionele Japanse jiu-jitsu zet je partner een afgesproken aanval in, bijvoorbeeld een rechte stoot of een polsvatting. Daarna volgt de verdediger een vaste reeks: blokkeren, tegenaanval, klem. Veel van die technieken, denk aan vingers breken of directe klemmen op kleine gewrichten, zijn simpelweg te gevaarlijk om voluit te doen. Sparren op 100% weerstand zit er in een reguliere les dus zelden in.

BJJ lost dat op met het tapsysteem (afkloppen), waardoor technieken wél voluit geoefend kunnen worden. Zit een hefboom of verwurging goed, dan klopt je partner af, komen jullie overeind en start de ronde opnieuw, zonder dat iemand met een blessure van de mat stapt. Een gewone les ziet er zo uit:

Welke stijl is effectiever voor moderne zelfverdediging en fitness?

Conditie en praktische zelfverdediging gaan bij Braziliaans jiu-jitsu hand in hand, want je leert kalm blijven onder fysieke druk en je dominantie op de grond terugpakken. Leden van Sportschool Herbert in Ede merken dat vooral aan het tempo waarin hun fitheid en zelfvertrouwen groeien, dankzij de mix van cardio, rompstabiliteit en probleemoplossend vermogen. Pure spierkracht is niet de sleutel. Een kleiner persoon kan een grotere tegenstander controleren.

Japans jiu-jitsu denkt wel degelijk goed na over situaties met meerdere aanvallers of staande belagers, alleen mist een traditionele dojo vaak de getoetste druk van live weerstand. Verzet iemand zich met volle kracht, dan blijkt een complexe polsklem uit het boekje zelden te werken zoals bedoeld.

Word je naar de grond getrokken of geduwd, dan komt Braziliaans jiu-jitsu pas echt tot zijn recht. Vanaf je rug houd je met de ‘guard’ een veilige afstand, neutraliseer je slagen en draai je de situatie om met een sweep of submissie. Daar komt bij dat zo’n training als complete workout werkt: elke spier in je lichaam doet mee, je flexibiliteit gaat vooruit en je verbrandt per trainingssessie flink wat energie.

Hoe zit het met de geschiedenis en de link met judo?

De lijn is recht: traditioneel Japans jiu-jitsu, dan judo, dan het moderne Braziliaans jiu-jitsu. Op de tatami van Sportschool Herbert in Ede komt die vechtsporttraditie elke dag terug, in de manier waarop respect, discipline en techniek aan elkaar vastzitten. Zonder de verfijning van de Japanse grondvormen zou het hedendaagse grondvechten nooit op dit niveau zijn uitgekomen.

Tegen het einde van de 19e eeuw bracht Jigoro Kano de veiligste en meest effectieve technieken uit verschillende traditionele jiu-jitsu-stijlen samen, en stichtte daarmee het Kodokan judo. De gevaarlijke, niet-oefenbare elementen liet Kano weg. Wat hij ervoor terugzette was ‘randori’: vrij sparren.

Begin 20e eeuw stapte judo- en jiu-jitsumeester Mitsuyo Maeda op de boot naar Brazilië. Hij gaf zijn kennis daar door aan onder andere Carlos en Hélio Gracie. De familie Gracie zag dat staande worpen veel kracht vereisten, terwijl het grondvechten (ne-waza) met kleine aanpassingen en goede hefboomprincipes voor iedereen toegankelijk bleek, ongeacht postuur. Daaruit groeide het Braziliaans jiu-jitsu dat we vandaag de dag kennen.

Is Braziliaans jiu-jitsu geschikt voor beginners zonder vechtsportachtergrond?

Ja. Leeftijd, ervaring of je huidige conditieniveau houden niemand tegen bij Braziliaans jiu-jitsu. Bij Sportschool Herbert in Ede stap je een open en veilige zaal binnen, waar beginners de basishoudingen en de veilige technieken stap voor stap meekrijgen. Je doseert je eigen tempo en leert meteen veilig ‘aftikken’, waardoor de drempel om te starten veel lager ligt dan mensen denken die nog nooit een dojo van binnen hebben gezien.

Eerst topfit worden. Dan pas beginnen aan een vechtsport. Die gedachte leeft breed, en bij BJJ klopt hij niet: conditie, mobiliteit en spierkracht bouw je juist op tijdens het trainen op de mat. Omdat het spelletje om techniek en positionering draait, werk je en passant aan je mentale veerkracht en je probleemoplossend vermogen.

Waar sporten met harde stoten naar het hoofd hun eigen risico kennen, blijft de kans op acute hoofdblessures bij gecontroleerd grondvechten bijzonder klein. Je leert praten met je trainingspartner, je eigen grenzen aangeven en die van de ander respecteren. Zo groei je binnen een hechte community van matgenoten die elkaar blijft vooruithelpen, ook op de avonden dat een techniek bij jou nog niet wil lukken en je partner er rustig de tijd voor neemt.

Zelf de mat op bij Sportschool Herbert in Ede?

Wil je weten hoe Braziliaans jiu-jitsu in de praktijk voelt, en waarom deze discipline wereldwijd zo veel mensen trekt? Kom langs. Bij Sportschool Herbert in Ede maak je op je eigen tempo kennis met de sport en met de sfeer in de zaal. Vraag vrijblijvend een gratis proefles aan en merk zelf wat techniek, controle en sportiviteit op de mat met je doen.

Proefles boeken

Boek je gratis proefles

We nemen binnen 24 uur contact op om je proefles in te plannen.

★★★★★ 5,0 · Google-reviews