De blauwe band is in BJJ het punt waarop iets kantelt. De beginnersfase ligt achter je, het gevorderde werk begint.
Gevaarlijk is een groot woord, maar op de mat betekent het iets concreets: iemand die weet wat hij doet, en dat ook tegen hogere banden durft te proberen. Hieronder wat een blauwe band kan, hoe je er een verdient, wat het uitmaakt of je als kind begon, en wat wedstrijden ermee doen.
Wat maakt een blauwe band gevaarlijk?
Voor een witte band is een blauwe band bijna niet te verslaan, en dat gevoel klopt ook grotendeels: de basis zit en de beginnersfase is voorbij.
Wat een blauwe band vooral gevaarlijk maakt is de honger, want ze zoeken de hogere banden in hun academie op, willen daar een keer van winnen, en testen hun spel graag tegen iemand die ze niet kennen. Die drive hoort bij deze fase.
Een nieuwe band betekent dat de basisprincipes van Jiu Jitsu begrepen zijn, en dat je vanaf daar mag gaan verfijnen en de eerste stap naar de advance game kunt zetten.
Veel blauwe banden raken in deze fase geobsedeerd door de kunst: ze trainen meer dan ze van plan waren, komen ook op de dagen die ze zouden overslaan, en omarmen de BJJ-lifestyle. Lukt het dan om een hogere band te pakken met een armklem of een verwurging, dan groeit het zelfvertrouwen snel, en dat maakt ze in trainingen en op wedstrijden een serieuze bedreiging.
Ze zijn relatief nieuw in de sport. Juist dat, samen met verse technieken en de drang om de rangorde te beklimmen, maakt ze zo lastig voor de banden boven hen.
Worden blauwe banden uiteindelijk zwarte banden?
Het kan, maar het is een lange weg. Wie doorwil, verdubbelt zijn trainingsuren en gaat zijn techniek serieus bijschaven.
Kennis en vaardigheid alleen brengen je er niet. Je moet rollen met alle niveaus: jezelf testen tegen hogere banden, en je technieken uitzoeken tegen lagere banden, waar je de rust hebt om het goed te doen. Toewijding en continuïteit wegen daarbij even zwaar als technisch vermogen.
Lang niet iedereen komt er. Sommigen stagneren, anderen stoppen juist hier: een blessure, familieomstandigheden, iets anders dat in een leven verschuift, of simpelweg het gevoel dat deze band genoeg is.
Dat is geen falen. Het laat wel zien wat er nodig is voor de laatste stap: onwrikbare toewijding, focus, blijven komen, en technisch aantoonbaar meer kunnen.
Hoe dat eruitziet, zie je bij ons in de zaal. Nico traint nog steeds zelf en staat elke week op de mat: sparren, en anderen beter maken. Daar zit geen eindpunt in.
Hoe verdien je de blauwe band in BJJ?
Je verdient hem met de basis. Niet met één spectaculaire techniek, maar met de fundamentele bewegingen en de principes die eronder liggen.
Voor een beginner is dat vooral wennen: aan de bewegingen, aan het tempo, en aan het idee dat je iets pas snapt nadat het tientallen keren mislukt is. Bescheidenheid, integriteit en sportiviteit tellen daarnaast mee. Wie zich zo op de mat gedraagt, gaat sneller vooruit, en dat weegt mee bij de volgende band.
Hard werken, blijven komen, de fundamentele vaardigheden onder de knie krijgen: dat is het recept, en wie een kortere route zoekt komt er in deze sport vroeg of laat achter dat die niet bestaat.
Wedstrijden kunnen het wel versnellen. Ze duwen je over een grens die je in de zaal zelf niet zo snel opzoekt.
Zijn blauwe banden gevaarlijker als ze beginnen als kind?
Tussen die twee zit een groot verschil. Een volwassene begint vaak met minder fitheid en minder behendigheid, en heeft ongeveer twee jaar nodig tot de blauwe band, mits de subtiliteiten van BJJ ook echt landen en in de praktijk terechtkomen.
Die promotie is verdiend. Maar twee jaar is kort, en een hoog vaardigheidsniveau opbouwen in zo’n korte tijd blijft een uitdaging.
Kinderen lopen een ander systeem, een bandenreeks die speciaal voor de jeugd is ontworpen, en ze doen er meer dan tien jaar over terwijl ze door dertien verschillende gekleurde banden gaan.
Reken dat even na. Een kind dat op zestienjarige leeftijd zijn blauwe band ontvangt, heeft er een groot deel van zijn leven op zitten, en dat is te zien: technische uitmuntendheid en een fel Jiu Jitsu-spel. De tussenstappen hielpen daarbij, want ze gaven steeds een doel dat haalbaar was.
Wat zijn de technische aspecten die gepaard gaan met het zijn van een blauwe band?
De precieze eisen verschillen per academie en per coach. Een aantal dingen ligt overal vast.
Een blauwe band kent de belangrijke posities van binnen en buiten: guard, mount, back mount, side control, turtle positie. Takedowns horen erbij, net als de ontsnappingen uit al die posities en de zelfverdedigingstechnieken, en daarbij moet je klemmen kunnen verdedigen en eruit kunnen komen, want dat gaat gebeuren.
Dan de druk. Goed op iemand liggen, een juiste guard begrijpen, de crossface, underhooks en overhooks beheersen: daar zit een groot deel van het werk.
Controle krijgen en controle houden, dus. En het omgekeerde: uit mount of zijcontrole komen, of een slechte positie herstellen. Een solide guard hoort erbij, half guard en knee shield inbegrepen, en aan de andere kant het doorbreken van de guard en het passeren ervan.
Daarnaast de grappling game: dominante grepen pakken, herpositioneren, de grepen van een ander verbreken, en staand moet je ook uit de voeten kunnen, met takedowns en het vermogen om een staand gevecht door te komen.
Een sterk sweepspel en een repertoire aan klemtechnieken dat werkt, worden verwacht, maar elke techniek beheersen hoeft niet en dat lukt ook niemand. Richting het niveau van paarse band komt er één opdracht bij: van al die losse onderdelen een eigen speelstijl maken.
Maakt deelname aan competities blauwe banden gevaarlijker?
Een toernooi is de eerlijkste test die er is. Daar staat iemand tegenover je die jou niet kent, die jouw gewoontes niet kent, en die wil winnen.
Die intensiteit doet iets. Je past je sneller aan, je wordt veerkrachtiger, het rollen gaat een niveau hoger, en wie regelmatig tegen mensen uit andere sportscholen staat neemt dat allemaal mee terug naar de eigen mat.
Willen winnen verandert hoe iemand traint. Harder, maar vooral slimmer, en dat gaat sneller dan bij iemand die het puur als hobby doet.
Zo werkt een blauwe band naar het volgende bandniveau toe: vaardigheden bijschaven, aan de coach laten zien wat erin zit, en blijven jagen. Die honger is precies waarom ze in de grapplingwereld als gevaarlijk te boek staan.
Een blauwe band is dus geen halve beginner. Het is iemand met de vaardigheden en de motivatie om je op de mat een lastige avond te bezorgen, en die blijft zoeken naar wat nog niet lukt.
De weg naar zwart is zwaar, en niet iedereen komt er. Dat verandert niets aan de blauwe band zelf: een serieuze beoefenaar van de kunst, en iemand om rekening mee te houden.
Lees ook: ons BJJ-programma.
Trainen in Ede? Ervaar Braziliaans Jiu-Jitsu zelf bij Braziliaans Jiu-Jitsu in Ede, onderdeel van dé sportschool in Ede, Sportschool Herbert. Boek een gratis proefles.
Zelf ontdekken hoe ver techniek je brengt? Start met BJJ-lessen bij Sportschool Herbert of versnel je voortgang met privétraining in Ede.